Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2013

Monday, I'm in love


by Carina lookwhosback
 
 
Είναι Δευτέρα πρωί. Έξω έχει 12 βαθμούς, λίγο πριν βγει ο ήλιος. Το φεγγάρι στέκεται ακόμα όρθιο στον ουρανό, περιμένοντας πώς και πώς να τελειώσει η βάρδια του για να κλείσει τα μάτια του με ανακούφιση.
 
Η Δευτέρα είναι η πιο μισητή μέρα. Είναι η τιμωρία μαθητών και εργαζόμενων για το Σαββατοκύριακο. Αν μπορούσε να εξαφανιστεί από προσώπου γης, και να μείνουμε με την Τρίτη, και με λειψή εβδομάδα 4 ημερών, θα ήμασταν όλοι πιο ευτυχισμένοι. Όχι μόνο γιατί θα δουλεύαμε λιγότερο (για μια μέρα δουλειάς, μισή ξεκούρασης), αλλά γιατί θα ζούσαμε και περισσότερες βδομάδες.
 
Αν η εβδομάδα είχε έξι μέρες, στις έξι βδομάδες θα κερδίζαμε άλλη μία, εν τη απουσία της Δευτέρας. Και έτσι εκεί που τώρα ζούμε 6 εφταήμερες βδομάδες, εκεί θα ζούσαμε 7 εξαήμερες βδομάδες. Αυτό δεν μοιάζει άραγε σαν πολύ περισσότερος χρόνος για να κάνουμε όλα όσα θέλουμε, που λέμε ότι δεν προλαβαίνουμε;
 
Για στάσου όμως...42 οι μέρες και στη μία περίπτωση, 42 και στην άλλη. Κάτι κάνουμε λάθος λοιπόν. Ναι, όντως κάτι κάνουμε λάθος (μεταξύ άλλων). Κάνουμε λάθος με αυτό που λέγεται σχετικότητα του χρόνου. Αντί λοιπόν να κατηγορούμε τις Δευτέρες, που απλά είναι εκεί και υπάρχουν, και τους έλαχε να είναι πρώτες πρώτες στη βδομάδα (όπως θα μπορούσε να σου τύχει και εσένα να είσαι το πρωτότοκο παιδί 7μελούς οικογένειας ή να σε έχουν βαφτίσει με κάποιο άθλιο όνομα που όλοι μισούν, όπως Πετούνια ας πούμε, ή από αυτά τα αρχαία που κανείς δεν ξέρει πώς γράφονται ή προσφέρονται σωστά), μήπως ήρθε η ώρα να τις απαλλάξουμε από την αθώα ενοχή τους, και απλά να αλλάξουμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε;
 
Η Δευτέρα είναι μια ακόμα από τις 42 ημέρες. Έχει 24 ώρες και πολλά λεπτά. Και περνάει όπως όλες.

5 σχόλια:

Fri είπε...

Έδωσες στις Δευτέρες το χρώμα που τους αξίζει ;-)
Πολύ καλημέρα σου λοιπόν, να έχεις μια όμορφη εβδομάδα!

Carina είπε...

Νομίζω ότι είναι πια ευτυχισμένες! Μένει μόνο να διαδοθεί για να σταματήσουν να τις κοροϊδεύουν οι υπόλοιπες μέρες!...

Καλή εβδομάδα και σε σένα Fri μου, γεμάτη δημιουργικότητα! :)

Funky Monkey είπε...

Καλώς σε βρήκα και στο δικό σου χώρο! Ενδιαφέρουσα η δημοσίευσή σου!
"Η Δευτέρα είναι η τιμωρία μαθητών και εργαζομένων". Αυτή σου η φράση μου άρεσε και νομίζω πως είναι η φράση-κλειδί στην όλη ιστορία: γι΄αυτό δε συμπαθούμε τις Δευτέρες! Έχει να κάνει με το σχολείο, ή τη δουλειά... Δε νομίζω να μας προβληματίζει ιδιαίτερα η Δευτέρα όταν είναι αργία, ε;
Έχεις δίκιο πάντως, της καταλογίζουμε πολλά της καημένης της Δευτέρας...
Καλό σου απόγευμα και θα τα λέμε!

xristin είπε...

Με την Δευτέρα δεν έχω πρόβλημα!
Το πρόβλημα μου ξεκινάει όταν το ρολόι που έχω χαμηλά,δηλαδή πιο κοντά στο πάτωμα δείχνει τον χρόνο να κυλάει πιο αργά σε σχέση με το ρολόι που έχω ψιλά στο σκρίνιο. Εκεί ψιλά στο σκρίνιο ο χρόνος τρέχει πιο γρήγορα.Βλέπεις αυτή η καταραμένη βαρύτητα τρελαίνει τα ρολόγια μου και δείχνει το καθένα ότι γουστάρει η……βαρύτητα!
Είναι και αυτός ο Αϊνστάιν βρε παιδί μου που διέλυσε κάθε ψευδαίσθηση που είχαμε ότι ο χρόνος κινείται με την ίδια ταχύτητα για όλους και παντού στο σύμπαν.
Αμ,δε!
Στο δικό μου σύμπαν πάντως,εγώ ξυπνάω με το ρολόι που κείτεται κοντά στο πάτωμα,αρά ανοίγω τα μπιρμπιλωτά μου ματάκια …… αργότερα και έτσι έχω την ψευδαίσθηση ότι είναι ακόμη……Κυριακή!χα,χα,χα
Τις φιλούρες μου

Carina είπε...

Funky Monkey: Καλώς σε δεχτήκαμε! Νομίζω ότι είναι κυρίως σχολικό σύνδρομο, εκεί εντοπίζω την πηγή του προβλήματος...είναι όπως τα λες, τις αργίες την αγαπάμε τη Δευτέρα πιο πολύ από όλες τις μέρες!
Καλημέρα!

xristin: Μου αρέσει πολύ η σχετικότητα με την οποία βλέπεις το χρόνο! Εμένα όλα μου τα ρολόγια στο δωμάτιο δείχνουν άλλη ώρα, και τα συμβουλεύομαι αναλόγως...όταν βιάζομαι κοιτάω αυτό που πηγαίνει πίσω, κι όταν έχω χρόνο, το άλλο που είναι πιο μπροστά!
Καλημέρα! :)