Τα πιο μεγάλα όνειρα

Έκανα ένα λάθος κατά την αλλαγή του layout, αλλά τελικά κατάφερα να το διορθώσω. Ελπίζω να συνεχίσετε να μας διαβάζετε εδώ!

"Χίλιες στιγμές δεν πρόλαβα να δω, μα η τωρινή προέχει..."

Ο καιρός περνάει γρήγορα, πολύ πιο γρήγορα απ'όσο θα θέλαμε. Κι ακόμα κι όταν θέλουμε να περάσει ο καιρός, μέσα μας ξέρουμε ότι είναι χρόνος χαμένος αυτός που ευχόμαστε να φύγει. Όταν έχεις χίλιες στιγμές στα χέρια σου, γιατί να πετάς τις εκατό;

Τις προάλλες, έριξαν τα χαρτιά σε μια φίλη μου με μια τράπουλα από επιτραπέζιο του Playhouse (σσ μαγαζί στα Εξάρχεια που μαζεύει τρελό φοιτητόκοσμο πορωμένο με επιτραπέζια). Αυτό που της είπαν ήταν ότι "τώρα δεν είσαι καλά, και η κατάσταση στην οποία βρισκόσουν λίγο καιρό πριν ήταν η καλύτερη". Είναι όμως στο χέρι της να γυρίσει πίσω; Και γιατί να γυρίσει πίσω έστω και σε μια υποτιθέμενη ιδανική κατάσταση; Μήπως δεν πρέπει άραγε η ζωή να έχει κάποιες λακκούβες για να μάθουμε να περνάμε από πάνω τους, έστω και με κάποια δυσκολία; Γιατί να ψάχνουμε το ιδανικό, αφού όπως λέει και μια συγγραφέας, το ιδανικό και το απόλυτο δε χωράει μέσα στη σχετική ζωή μας. Ακόμα κι αν το βρούμε ποτέ, θα είμαστε οι πρώτοι που θα τρέξουμε να το σκοτώσουμε από αδυναμία μονάχα.

Η τωρινή στιγμή προέχει. Υπάρχει το παρελθόν, υπάρχει και το μέλλον. Αλλά ξέρουμε καλά πως το μόνο που κρατάμε στα χέρια μας είναι αυτό το παρόν. Ό,τι κι αν κάνουμε, το παρελθόν δε θα το ξαναζήσουμε ποτέ (παρά μόνο μέσα από τις αναμνήσεις, αλλά κι αυτές θολές είναι και συχνά παραμορφωμένες από όσα θα θέλαμε να ήταν), και το μέλλον μπορούμε μόνο να το κυνηγάμε και να μην το φτάνουμε ποτέ. Το μέλλον το χτίζουμε τώρα, αλλά λόγω της αδυναμίας της φύσης μας, καλό θα ήταν να μην κοιτάμε πέρα απ'όσο φτάνουν τα δάχτυλά μας, πέρα από όσα μπορούμε να αγγίξουμε δηλαδή.

Χίλιες στιγμές δεν πρόλαβα να δω, μα η τωρινή προέχει...

Ο τίτλος της ανάρτησης προέρχεται από ένα τελείως ερασιτεχνικό συγκρότημα, αλλά με πολύ καλές προοπτικές κατά τη γνώμη μου. Αν το ένα και μόνο τραγούδι που έχουν ανεβάσει είναι δείγμα της δουλειάς τους, τότε νομίζω ότι θα γεμίσουν πολλές μουσικές ώρες, αν το πάρουν απόφαση...

Σημείωση: Όπως βλέπετε, το layout του blog άλλαξε ριζικά. Αποφάσισα ότι μιας και οι συνεργάτες μου δεν γράφουν πλέον, θα κάνω αυτό το blog πιο προσωπικό, για να αναλάβω αποκλειστικά την ευθύνη και να μην επιτρέπω στον εαυτό μου να πετάει το μπαλάκι στους άλλους ("αφού δεν γράφετε εσείς, γιατί να γράψω εγώ;"). Θα προσπαθήσω να είμαι πιο συνεπής στις αναρτήσεις, αλλά και στην επίσκεψη των δικών σας ιστολογίων. Ευχαριστώ πολύ όλους όσους συνεχίζουν να επισκέπτονται την λαμπίτσα αυτή!

Καλό Σάββατο να έχετε!

~Carina

When Harry met Sally

Χτες το απόγευμα, πες λόγω βαρεμάρας, πες λόγω "σινεφιλίας", αποφάσισα να δω επιτέλους μια από τις κλασσικές ρομαντικές ταινίες του Hollywood, το "Όταν ο Χάρι γνώρισε τη Σάλυ", με τους Μεγκ Ράιαν και τον Μπίλι Κρύσταλ. Τον εν λόγω κύριο δεν τον είχα και πολύ σε υπόληψη. Νόμιζα ότι γύριζε μόνο ηλίθιες ταινίες, αλλά η αλήθεια είναι πως ο ρόλος του Χάρι του ταίριαζε πάρα πολύ, όπως αντίστοιχα και η Σάλυ στην Μέγκ Ράιαν.

Αν σκεφτεί τώρα κανείς ότι ο Κρύσταλ ήταν γύρω στα 40 όταν γύριζε την ταινία, ενώ η Ράιαν με το ζόρι 30, θα αντιληφθεί την αδικία της φύσης, να μπορεί ένας άντρας να περνάει για 25αρης όταν είναι 40 αλλά μια γυναίκα να μην περνάει και τόσο εύκολα για 25αρα όταν είναι 40. Πφφφ...

Συνοπτικά, η ταινία μου άρεσε. Να ένας ακόμα λόγος να εκτιμάω το 1989. Πέρα από όλα τα άλλα, όπως το ότι τότε έπεσε το τείχος του Βερολίνου, και α...ότι τότε γεννήθηκα (λεπτομέρειες!).

Αυτό που με έκανε να ανεβάσω αυτή τη σύντομη ανάρτηση είναι το θέμα της φιλίας αντρών-γυναικών.

Συγκεκριμένα, ο Χάρι στην ταινία λέει ότι:
"..men and women can't be friends because the sex part always gets in the way...no man can be friends with a woman that he finds attractive. He always wants to have sex with her....(even if the woman is unattractive) he pretty much wants to nail her too..."

Δεν μεταφράζω, όλοι ξέρετε αγγλικά. Μόνο μια επεξήγηση: nail her=have sex with her
(Τώρα συνειδητοποίησα γιατί χρησιμοποιούν τη λέξη nail. Τι αγένεια!)

Το ερώτημα λοιπόν είναι...μπορεί ένας άντρας και μια γυναίκα να είναι πραγματικοί φίλοι, ή το θέμα του σεξ είναι ήδη "εκεί έξω" με αποτέλεσμα η φιλία να έχει καταδικαστεί πριν καν γεννηθεί;

Προσωπικά...πιστεύω πως μπορεί να υπάρχει φιλία μεταξύ αντρών και γυναικών. Δεν έχω πολλούς άντρες φίλους αλλά μου φαίνεται παράλογο οτιδήποτε αρσενικό βλέπουμε να θέλουμε να το κατακτήσουμε, και αντίστοιχα οτιδήποτε θηλυκό βλέπει ένας άντρας να γίνεται φαντασίωση στο κρεββάτι του. Απλά είναι παράλογο! Δηλαδή γιατί να μην υπάρξει πραγματική φιλία ποτέ; Δε γίνεται το πρώτο πράγμα που μας έρχεται στο μυαλό όταν γνωρίζουμε ένα άτομο του αντίθετου φύλου να είναι η διαιώνιση του είδους! Και επίσης μου φαίνεται άβολη και μόνο η ιδέα ότι οι φίλοι μου δε με βλέπουν ως φίλη, αλλά πέρασε κάποια στιγμή από το μυαλό τους ότι μπορεί να είμαι οτιδήποτε άλλο γι'αυτούς! Και αντίστοιχα...δε νομίζω ότι θα μπορούσα να είμαι φίλη με κάποιον με τον οποίο θα ήθελα να κάνω σχέση ή κάτι παρόμοιο. Άλλο το να θεωρείς κάποιον ελκυστικό κι άλλο να θέλεις να "είσαι μαζί του". Είναι υποκριτικό δηλαδή να είσαι φίλος με κάποιον τη στιγμή που δεν τον βλέπεις σαν φίλο. Άρα σε αυτή την περίπτωση, δε μπορούμε να μιλήσουμε για φιλία έτσι κι αλλιώς.

Γιατί λοιπόν να μην υπάρχει φιλία μεταξύ αντρών και γυναικών αν τα εμπλεκόμενα μέρη δεν τρέφουν κανένα ερωτικό αίσθημα, πέρα ίσως από μια επιφανειακή εκτίμηση της εξωτερικής εμφάνισης του άλλου;

Εσείς τι πιστεύετε;

Θα κλείσω (είδατε πόσο σύντομη ήμουν; Είναι που δεν έχω τι άλλο να γράψω, γιατί περιμένω τις δικές σας απόψεις!) με μια πολύ ωραία φράση του "Χάρι"...

"When you realize you want to spend the rest of your life with somebody, you want the rest of your life to start as soon as possible. "

~Carina