Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2009

Chick Flick

Αυτές οι κρύες μέρες του χειμώνα σηκώνουν πολλές ταινίες και χουχούλιασμα στο κρεββάτι. Μιας και τον τελευταίο καιρό έχω δει πολλές "βαριές" ταινίες (συνιστώ το Amadeus, αν όχι για οτιδήποτε άλλο, για την εκπληκτική μουσική του Μότσαρτ), αποφάσισα να δω μια ρομαντική κομεντί, έτσι για αλλαγή.

Η ταινία που είδα λοιπόν ήταν το "He's just not that into you", με τους Drew Barrymore, Justin Long, Jennifer Aniston, Ben Affleck, G. Goodwin κλπ. Η υπόθεση; Πέντε γυναίκες προσπαθούν να βρουν τον έρωτα και επαναθεωρούν τις επιλογές τους όταν βλέπουν πως αυτό που νόμιζαν ότι ήθελαν, δεν ήταν τελικά όπως το φανταζόντουσαν.

Η ταινία αυτή με έκανε να σκεφτώ το πώς παρουσιάζονται τα ρομάντζα στις αμερικάνικες ταινίες.

Πρώτα απ'ολα, για να είμαστε ακριβείς, οι ρομαντικές ταινίες όπως η παραπάνω, ανήκουν στο είδος "chick flick". Το "chick flick" αποτελείται από ταινίες γεμάτες γυναίκεια κλισέ που κάνουν τις γυναίκες να καρδιοχτυπούν και να συμπάσχουν με την άτυχη πρωταγωνίστρια.

Καθώς σκεφτόμουν αυτό το είδος ταινιών (και μετά και από μια μικρή βοήθεια του google), κατέληξα σε μερικούς μύθους-κλισέ που παρουσιάζονται σε τέτοιες ταινίες.


Κλισέ no1: Έρως ανήκατε μάχαν

...που σημαίνει ότι κανείς δε μπορεί να ξεφύγει από τον έρωτα, και ότι ο έρωτας ξεπερνά τα πάντα. Ακόμα και τις χωροχρονικές διαστάσεις του σύμπαντος, αφού βλέπουμε ζευγάρια που ζουν σε τελείως διαφορετικές εποχές, να ενώνονται μαγικά. Παράδειγμα είναι το Lakehouse όπου ο συμπαθής Κιάνου Ριβς ερωτεύεται την Σάντρα Μπούλοκ, παρόλο που ζει...λίγα χρόνια πριν από εκείνη. Ίσως γι'αυτό να μη βρίσκω και εγώ τον έρωτα της ζωής μου. Μάλλον έχει παγιδευτεί στην κιτς εποχή των 90's και στις βάτες του σακακιού του.


Κλισέ no2: Ο θάνατος σου πάει πολύ

Εδώ συμβαίνουν δύο πράγματα.
Από τη μία, οι νεκροί εραστές δε λένε να αφήσουν με τίποτα τη γη και στοιχειώνουν την αγαπημένη τους ακόμα και μετά θάνατον. Υπάρχουν τουλάχιστον δύο ταινίες όπου ο νεκρός άντρας μένει με την αγαπημένη του και...δεν την αφήνει σε ησυχία μέχρι να συμπληρωθούν δύο ώρες και να δοθεί επιτέλους μια λύση στο δακρύβρεχτο δράμα.
Από την άλλη, έχουμε τις ηρωίδες των ταινιών που πάσχουν από μια τερματική ασθένεια, που δεν τις σκοτώνει παρά μονο στο τέλος της ταινίας. Το αγαπημένο μου παράδειγμα είναι το Moulin Rouge. Άλλωστε, πώς αλλιώς θα είχε γράψει ο Cristian την ιστορία της ζωής του αν η Satine δεν είχε ξεψυχήσει στα χέρια του μετά την καλύτερη παράσταση της ζωής της; Βέβαια, να πούμε εδώ ότι η ηρωίδα δεν "φεύγει" πριν να πει αντίο στον καλό της. Ο θάνατος μπορεί να περιμένει για χάρη του θεάματος.


Κλισέ no3: Σύννεφό μου βρέξε

Νομίζω ότι τα λόγια είναι περιττά. Ρομάντζο που θέλει να σέβεται τον εαυτό του δε γίνεται να μην έχει λίγη βροχή, πάγο, ή χιόνι. Και φυσικά, οι πρωταγωνιστές αποφασίζουν να κυνηγήσουν ο ένας τον άλλον, ή να φιληθούν κάτω από την βροχή. Ο έρωτας θέλει θυσίες άλλωστε. Τώρα αν αρπάξουν καμιά πνευμονία, θα εξυπηρετήσουν και το κλισέ no2. Δύο σε ένα.


Κλισέ no4: Φίλα με

Ό,τι και να πω για τα κινηματογραφικά φιλιά είναι λίγο. Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους. Πρωταγωνιστές που κρεμιούνται ανάποδα σαν τις μαϊμούδες (βλ. Spiderman), τα φιλιά στη βροχή, οι ηρωίδες που γραπώνονται από τον έτερον ήμισυ σαν να του ρουφάνε την ψυχή, το ανασήκωμα της φτέρνας, το φιλί που συνοδεύεται από το θριαμβευτικό χειροκρότημα του πλήθους...θέλετε και άλλα;
Άντε μετά να συμβιβαστείς με ένα απλό φιλί σε έναν κοινό δρόμο με κανονική θερμοκρασία.


Κλισέ no5: Run Forrest, run

Αυτό το πράγμα με το κυνηγητό δεν το καταλαβαίνω. Δε λέω, ο έρωτας αποβλακώνει αλλά τόσο πολύ πια; Θες να πεις κάτι σε αυτόν που έχεις ερωτευτεί; Γιατί δεν τον παίρνεις στο κινητό του; Και αν δεν το σηκώσει, πάρτον σε άλλο αριθμό. Πού να τρέχεις τώρα σε αεροδρόμια, σταθμούς και πάει λέγοντας; Λίγη πρακτική σκέψη δε βλάπτει. Άσε που σύμφωνα με τον νόμο του Μέρφυ, δε θα έπρεπε να προλάβαινε κανείς κανέναν. Για να λέμε τα σύκα σύκα, και τη σκάφη σκάφη.


Κλισέ no6: Αδερφικές σχέσεις

Όπου μπλέκονται δύο αδερφές, να είστε σίγουροι ότι η μία θα είναι η καλή και η άλλη το μαύρο πρόβατο. Στη μέση της ταινίας βέβαια, οι ρόλοι θα αντιστραφούν, έτσι ώστε στο τέλος να έχουν μάθει και οι δύο από τα λάθη τους, και να συμφιλιωθούν. Φυσικά, κάπου θα υπάρξει και ένας άντρας που θα επιφέρει το πλήγμα. Αλλά αυτός έχει ξεχαστεί μέχρι να τελειώσει η ταινία.
(βλ. In her shoes)


Κλισέ no7: S.O.S

Γιατί πάντα οι άντρες σώζουν τις γυναίκες; Μόνο εμείς σκοντάφτουμε; Δεν είμαστε πια αρκετά χειραφετημένες για να μπορούμε να ορίζουμε μόνες μας τη μοίρα μας; Ο Jack θα μπορούσε να είχε σωθεί. Αλλά πού θα ήταν το δράμα τότε; Ολόκληρος Τιτανικός βυθίστηκε...να μην υπάρχει μία έστω δακρύβρεχτη ιστορία έρωτα;


Κλισέ no8: One man's trash is another man's treasure

Δεν σε θέλει ο Κόνορ; Μην ανησυχείς. Στην πορεία θα σε ερωτευτεί ένας άσχετος από το πουθενά, και ενώ εσύ θα ψάχνεις τον ένα και μοναδικό, αυτός θα λιώνει δίπλα σου. Βέβαια, υπάρχει και η άλλη περίπτωση. Ο Mr. Perfect είναι ο κολλητός σου που ξύπνησε μια μέρα και ανακάλυψε τον έρωτά του αλλά φοβόταν να στο πει. Εσύ βέβαια χαμπάρι δε θα πάρεις μέχρι να τελειώσει η ταινία, οπότε θα τον κυνηγήσεις και θα του αποκαλύψεις και τα δικά σου αισθήματα.


Κλισέ no9: Call me, call me

Δεν ξέρω τι συνέβη πρώτο. Η κότα έκανε το αυγό, ή το αυγό την κότα; Εμείς αρχίσαμε να παθιαζόμαστε με τα κινητά μας και να ξεροσταλιάζουμε περιμένοντας ένα μήνυμα, ή μας το "κόλλησαν" τα chick flicks; Ό,τι και αν συνέβη, η ζημιά έγινε. Το κινητό είναι η επέκταση όχι μόνο του χεριού μας...αλλά και της καρδιάς μας. Ή των φαντασιώσεών μας όπως και να'χει.


Κλισέ no10: Eram quod es, eris quod sum

Ο ήρωας που είναι σινγκλ στην αρχή της ταινίας, καταλήγει με ένα βλακώδες ύφος ερωτευμένου. Αυτός που ήταν ενάντια στο γάμο, ανακαλύπτει ότι τελικά, ίσως και να θέλει να παντρευτεί. Και αυτός που ήταν παντρεμένος, χωρίζει. It pays off being single τελικά!



Αναρωτιέμαι λοιπόν μήπως τα chick flicks μας έχουν δημιουργήσει προσδοκίες που δε μπορούν να εκπληρωθούν γιατί πολύ απλά ζούμε στον πραγματικό κόσμο. Δεν τρέχουμε πίσω από τον άλλο, δε φιλιόμαστε στη βροχή, και ξέρουμε πολύ καλά σε ποιον αρέσουμε και σε ποιον όχι, κι ας μην το παραδεχόμαστε. Το ζήτημα είναι πού σταματάει το παραμύθι και πού ξεκινάει η πραγματικότητα. Κάποια πράγματα δε συμβαίνουν μόνο στις ταινίες...ή έτσι θέλουμε να πιστεύουμε. Μήπως περιμένουμε τον ιππότη με το λευκό άλογο με αποτέλεσμα να χάνουμε τελικά ευκαιρίες; Και με ποια κριτήρια κρίνουμε τις σχέσεις μας; Υπάρχει το τέλειο των ταινιών; Μήπως περιμένοντας το τέλειο διαλύουμε το σχεδόν-τέλειο;

Κλείνω το μονόλογο με μια από τις καλύτερες φράσεις της ταινίας, δια στόματος Drew Barrymore:
"I had this guy leave me a voicemail at work, so I called him at home, and then he emailed me to my BlackBerry, and so I texted to his cell, and now you just have to go around checking all these different portals just to get rejected by seven different technologies. It's exhausting. "

(Αυτός ο άντρας μου άφησε μήνυμα στην δουλειά, και εγώ τον πήρα στο σπίτι, και μετά αυτός μου έστειλε μέιλ στο BlackBerry μου, και εγώ του απάντησα στο κινητό του, και πια πρέπει να ελέγχεις όλα αυτά, μόνο και μόνο για να σε απορρίψουν από εφτά διαφορετικές τεχνολογίες. Είναι εξουθενωτικό.)

Τα συμπεράσματα δικά σας!


~Carina

13 σχόλια:

di-ne-tou είπε...

δε το πιστευω...μολις εβαλα την αναρτηση μου ειπα να δω και αυτους που παρακολουθω και εισαι και εσυ μεσα σε αυτους :))))
και η πρωτη παραγραφος μοιαζει τοσο πολυ με αυτα που εχω γραψει...
δε σε αντεγραψα ορκιζομαι!!!
καλη σου εβδομαδα!!!

Carina είπε...

Κοινή λατρεία για ταινίες και χουχούλιασμα! :p

Καλή εβδομάδα και σε σένα!

Flonsavardu είπε...

τι γαμάτο πόστ; πολύ ενθουσιάστηκα και γέλασα και ταυτίστηκα, γιατί αυτές τις ταινίες τις κοροιδεύουμε με τον φίλο μου απίστευτα κάθε φορά.

ε, μα πια! τελευταία φορά που "συγχίστηκα" ήταν με το the accidental husband.

Fri είπε...

Τι ωραία που είναι όταν έξω κάνει κρύο και εμείς στη ζέστη μας βλέπουμε ταινίες και χουχουλιάζουμε στο κρεβάτι! Αν έχουμε και παρέα ακόμα καλύτερα ;) Δεν είχα την ευκαιρία να απολαύσω κάτι τέτοιο τούτο το ΣΚ, αλλά απλά περιμένω για το επόμενο...

Πολύ συμφώνησα και πολύ γέλασα με τους μύθους-κλισέ! Έχεις κάνει έρευνα πραγματική! χαχα

Καλημέρα και καλή εβδομάδα:)

Daizy είπε...

Good job Carina! ;-)Συμφωνώ κι επαυξάνω,μα ΠΟΣΑ κλισέ πια???

Carina είπε...

Flonsavardu: Εγώ να δεις πώς γελάω! Έλα όμως που αφήνω και έναν μικρό αναστεναγμό όταν ο γοητευτικός άντρας αρπάζει τη γυναίκα και τη φιλάει στο πιο ρομαντικό μέρος του κόσμου!...

Fri: Ελπίζω λοιπόν να περάσει γρήγορα αυτή η εβδομάδα για να χουχουλιάσεις το Σαββατοκύριακο!

Daizy: Πήχτρα στο κλισέ...αλλά δεν μπορώ να πω, η ζωή μιμείται την τέχνη στις...αποδράσεις! Hollywood και βάλε, συν την χαζομάρα των υπεύθυνων...υπερπαραγωγή!

Καλή εβδομάδα σε όλους!

nek είπε...

kai ta 10 klise apoteloun pisteyw ton kormo olwn twn tainiwn tou hollywood! den yparxei periptwsi na min vreis estw ena ap ayta h' syndyasmo tous..

K@terin@ είπε...

καλησπέρα,

διάβασα το post και γελούσα σε όλη την διάρκεια των κλισέ.

Πραγματικά αυτές οι ταινίες είναι τόσο προβλέψιμες που απορώ μερικές φορές γιατί αφήνω τον εαυτό μου να δει κάτι τέτοιο..

Το χειρότερο δε είναι οτι αν είμαι σε περίεργη φάση (ξέρετε οι ορμόνες βαράνε κόκκινο) μπορεί και να με συνεπάρει και να το χάψω το ρομάντζο και να δακρύσω ....

Λασπολογος είπε...

συγγνώμη...από όλες τις ταινίες που κυκλοφορούν...την χειρότερη πήγες και είδες;;;;

in fact we don't see Aniston besides "friends"...

Carina είπε...

nek: Αν βρεις τέτοια ταινία, θα είναι εγγυημένα αποτυχία!

K@terin@: Και εγώ το παθαίνω αυτό...δυστυχώς! Αλλά μετά συνέρχομαι απότομα!

Λασπολόγος: Δεν έπαιζε και τίποτα άλλο. Και για να είμαι ειλικρινής...εμένα μου άρεσε! Δεν ήταν πολύ μελό και είχε πλάκα! Και ευτυχώς η Άνιστον δε έπαιζε πολύ! :P

Χρήστος είπε...

Σε ένα post χώρεσαν όλα τα κλισέ του αμερικάνικου κινηματογράφου! ;)
FYI, είδα κι εγώ την ταινία μαζί με 2 ξαδέρφες μου ("έεελα για την παρέεεαα"), και όσο βλέπαμε την ταινία άκουγες διάσπαρτα από την αίθουσα: "Νομίζω όλες καταλάβατε ποιά είμαι εγώ", ή "Πωπω, ακριβώς σαν τον Ν.", ή "Πόσο ευκολόπιστες είμαστε τελικά".
Πλάκα είχε η ταινιούλα μπορώ να πω!

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΠΩ ΠΩ!!ΩΡΑΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΧΟΥΧΟΥΛΙΑΖΟΥΜΕ,ΕΞΩ ΝΑ ΡΙΧΝΕΙ ΧΙΟΝΙ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΜΕ ΜΙΑ ΖΕΣΤΗ ΣΟΚΟΛΑΤΑ ΝΑ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ ΩΡΑΙΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ.ΚΑΛΗ ΕΡΕΥΝΑ ΕΚΑΝΕΣ ΠΑΝΤΩΣ.ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ.

Carina είπε...

Χρήστος: Ευτυχώς εγώ δεν άκουγα τέτοια σχόλια, μόνο μερικούς αναστεναγμούς προς το τέλος της ταινίας. Μπορεί να ξέρουμε ότι είναι καθαρά δημιούργημα της φαντασίας, αλλά πάντα ένα μικρό κομμάτι μας ελπίζει ότι θα είμαστε η "εξαίρεση". ;)
Ελπίζω να το εκτίμησαν οι ξαδέρφες σου! :p

JK O SKPOYTZAKOS: Είναι τέλεια...Ας το απολαύσουμε όσο έχουμε ακόμα χειμώνα! :D