Δευτέρα 4 Απριλίου 2011

Τουίτ Tweet Τουίτ

By Carina


Αγαπάμε την ΑΝΟΙΞΗ:

-Γιατί τα παγκάκια και οι πλατείες γίνονται ξανά τα αγαπημένα μας στέκια, όπου μπορούμε να περάσουμε ώρες με έναν χυμό, παγωτό, ή μπύρα στο χέρι. No more πορτιέρηδες, κάπνα, και πηγμένες καφετέριες.


-Γιατί φοράμε πλέον χρώματα, χρώματα, χρώματα!


-Γιατί τα μπαλκόνια γίνονται ο νέος χώρος όπου εκτυλίσσονται όλα τα οικογενειακά δράματα, κάνοντας πιο ευχάριστη τη διαδρομή Τέρμα λεωφορείου-Σπίτι, με ενδιάμεσο σταθμό μια τεράστια ανηφόρα.


-Γιατί κλείνει σταδιακά το στομάχι, κι έτσι το ρίχνουμε στις σαλάτες, φρουτοσαλάτες, και παγωτοσαλάτες. Και στα κρύα ποτά με πολύ πάγο, σαν την καϊπιρίνια με Malibu!


-Γιατί ανοίγουν οι ταράτσες και τα μπαλκόνια, και μπορούμε να απολαύσουμε το ούζο, τον μεζέ, τη βάφλα μας κάτω από τον καθαρό νυχτερινό ουρανό.


-Γιατί δεν χρειάζεται να ανησυχούμε για το χρώμα των μαλλιών μας, αφού αποκτούν φυσικές ανταύγειες από τα πρώτα (τολμηρά!) θαλασσινά μπάνια, ή αλλιώς, λάμπουν υπέροχα στον απογευματινό ήλιο που δύει.


-Γιατί φεύγουμε από τη δουλειά κι έχουμε άλλες 4 ώρες ήλιου, κι έτσι τίποτα δεν μας κρατάει στο σπίτι, τουλάχιστον μέχρι να νυχτώσει και να αρχίσουμε τα χασμουρητά.


-Γιατί μπορούμε να κυκλοφορούμε ντυμένοι όπως θέλουμε, με ένα απλό τζιν και t-shirt, αφού όλοι βγαίνουν έξω χύμα στο κύμα κι οι πλεξούδες της Ραπουνζέλ.


-Γιατί μπορείς να πάρεις αγκαλιά το λάπτοπ και να αράξεις στο μπαλκόνι που σνόμπαρες όλο το χειμώνα, και να γράψεις την πιο ευφάνταστη ανάρτηση έβερ.


-Γιατί είναι η εποχή όπου κρυώνεις τόσο ώστε να κουβαλάς μαζί σου ένα ελαφρύ ζακετάκι και ζεσταίνεσαι αρκετά για να κυκλοφορείς με κοντομάνικο. Πρόκειται για την μαθηματικά τέλεια ισορροπία της ιδανικής θερμοκρασίας.


-Γιατί ανοίγουν σιγά-σιγά οι θερινοί κινηματογράφοι. Yay!


-Γιατί κάνεις ήδη όνειρα για τα μέρη που θα επισκεφτείς το καλοκαίρι που έρχεται και το χρώμα που θα αποκτήσεις επιτέλους!


-Γιατί μπορείς να δείχνεις σιγά-σιγά τους μύες που έχτισες με τόσο κόπο ολόκληρο το χειμώνα, όταν έλιωνες πάνω από τον διάδρομο, κι έφευγες πιασμένος από τις πιλάτες.


-Γιατί όλα ανθίζουν, κι έτσι αποκτούν χρώμα οι μουντοί αθηναϊκοί δρόμοι.


-Γιατί όλοι είναι λίγο πιο χαρούμενοι την άνοιξη.


-*Προσωπικός λόγος* Γιατί είμαι παιδί της άνοιξης.


-Γιατί την άνοιξη γεννιούνται πολλά μωρά / μένουν έγκυες πολλές γυναίκες --> ίσως κάποιο από αυτά τα ανοιξιάτικα μπουμπούκια να είναι ο σωτήρας που όλοι ψάχνουμε.


-Γιατί φεύγει η μελαγχολία, κάτι το οποίο οφείλεται στην μεγαλύτερη πρόσληψη βιταμίνης D, η οποία σύμφωνα με τους επιστήμονες, μας κάνει πιο ευτυχισμένους. 


-Γιατί ξεστρώνουμε τα χαλιά, βγάζουμε το πάπλωμα, αλλάζουμε την ώρα, κατεβάζουμε τις μπότες κι ανεβάζουμε τις πλατφόρμες-εσπαντρίγιες, ακούμε χαρούμενη μουσική, κι αλλάζουμε το screensaver του υπολογιστή και του κινητού σε ένα τοπίο που μας κάνει να ταξιδεύουμε.


-Γιατί είναι η καλύτερη εποχή να ερωτευτείς...ή να ερωτευτείς ξανά!


-Γιατί γράφεις εδώ και είκοσι λεπτά κι ο ήλιος δεν έχει δύσει ακόμα. Αλλά βλέπεις την αντανάκλαση του στο τζάμι του γείτονα. Ποιητικό!


-Γιατί έχεις όρεξη να κάνεις, να κάνεις, να κάνεις, και νιώθεις τη χαμένη σου ενέργεια, και την αγνοούμενη δημιουργικότητα σου να επιστρέφει!



Μια βαθιά υπόκλιση στο θαύμα της άνοιξης, λοιπόν!


ΠιΕς: Κι ας ξεκίνησαν οι αλλεργίες. Γείτσες!


Σάββατο 2 Απριλίου 2011

8000 miles

By Carina


...and maybe more?


Ο τελευταίος μήνας ήταν αρκετά ευνοϊκός για εμένα και την ταξιδιάρικη φύση μου, αφού ο δρόμος (και το αεροπλάνο) με οδήγησαν στην Πόλη του Φωτός και στην Ουδέτερη Χώρα. Μετά από 15 μέρες μακριά από την Αθήνα, τα βλέπω όλα πιο μουντά κι αδιάφορα, όσο επιμένει αυτός ο χειμώνας πάνω από τα κεφάλια μας. Έχω αγοράσει τόσα όμορφα χρωματιστά ρούχα, μα αν δεν ανοίξει ο καιρός, κλεισμένα θα μένουν στην ντουλάπα..


"Αν είναι να'ρθει, θε να'ρθει, αλλιώς θα προσπεράσει"


Μου αρέσουν τελικά τα μανιτάρια. Το τυρί και τα λουκάνικα. Η μπύρα και η σοκολάτα. Ο αυθεντικός cappuccino. Τα κρουασάν με σοκολάτα. Τα μάφιν- τα σοκολατένια και αυτά με φραγκοστάφυλο. Ο χυμός μήλου και οι σως. Να μένω δίπλα σε ποτάμι. Να κυλιέμαι στο γρασίδι τις ηλιόλουστες μέρες. Να τρώω πίτσα με θέα τον απέραντο ουρανό όπου τα αεροπλάνα κάνουν σχέδια με τον καπνό τους. Οι ίσιοι δρόμοι και τα γραφικά τραμ. Τα γαλλικά. Οι μπαγκέτες. Το προστατευόμενο ύψος του Άιφελ. Ο Βαν Γκογκ. Τα σουβενίρ. Η γειτονιές των καλλιτεχνών. Τα ταξίδια. Και άλλα.


Άνοιξα τους ασκούς του Αιόλου, μιας και ήδη σκέφτομαι το επόμενο ταξίδι μου. Θέλω να δω τόσα, μα τόσα! Ονειροπολώ άλλωστε ακόμα, μην ασχολείστε μαζί μου. Το μυαλό μου έμεινε κάποια χιλιάδες μίλια πίσω...


ΠιΕς: Καλό μήνα!

Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου 2011

If I make it there

By Carina


...I'll make it everywhere


Γιατί μερικά πράγματα τεστάρουν την υπομονή, την αντοχή, και κυρίως, τη δύναμη σου.


Γιατί είμαστε όλοι πέτρες που κοπανάνε στα τοιχώματα κάποιου καρτεσιανού πηγαδιού.


Γιατί το να μεγαλώνεις δε σημαίνει απλά να μεγαλώνεις, αλλά να συνειδητοποιείς και τις αλλαγές που γίνονται μέσα σου.


Γιατί πλέον έχω ένα παράθυρο που ατενίζει μικρό κομμάτι μιας λεωφόρου, και χαζεύω τη βροχή με αυτή τη γνώριμη μελαγχολία, πριν γυρίσω ξανά στους δίχως φαντασία αριθμούς.


Γιατί ζωή χωρίς προκλήσεις σε βάζει σε ρουτίνα, και το χειρότερο, σε μαθαίνει σε ευκολίες, κι έτσι περνάνε οι μήνες δίχως να το καταλαβαίνεις.


Γιατί οι κλειστές πόρτες σε προκαλούν να στρίψεις όλα τα χερούλια, μέχρι να ανοίξει κάποια από αυτές.


Γιατί είναι Φλεβάρης (πόσο μ'αρέσει να τον φωνάζω έτσι, δεν του ταιριάζει το Φεβρουάριος), έρχονται Απόκριες, Τσικνοπέμπτη (φέτος δεν έχει εξεταστική, άρα...θα βγούμε για σουβλάκια;;), Καθαρά Δευτέρα (ναι, τριήμερο!), 25η...και μετά μπαίνει η άνοιξη, η καλύτερη από όλες τις εποχές για ένα ψαράκι σαν εμένα.


Γιατί ξέρουμε μέσα μας ότι όλα εκείνα που τώρα θεωρούμε δύσκολα, αύριο, μεθαύριο, κάποτε, θα είναι απλά παρελθόν. Άρα, γιατί να πνιγόμαστε αφού ο μελλοντικός εαυτός μας σε κάποιο παράλληλο σύμπαν τα έχει αντιμετωπίσει ήδη όλα;


Maybe the reason why all the doors are closed
So you can open one that leads you to the perfect road
ΠιΕς: Καλό μήνα και καλά μυαλά!